Wie je echt bent: menselijk, niet perfect en één geheel.

  • 0

Wie je echt bent: menselijk, niet perfect en één geheel.

” Ik herinnerde mezelf eraan dat ik daar was om de belangrijkste waarheid die ik kende te delen, namelijk dat je eigen gedachten de grootste gevangenis zijn, en dat de sleutel in je zak zit: de bereidheid om risico’s te nemen; de bereidheid om jezelf los te maken van oordelen en je onschuld op te eisen terwijl je jezelf leert accepteren en leert te houden van wie je echt bent: menselijk, niet perfect en één geheel.”

Een citaat uit het boek “De Keuze, leven in vrijheid” geschreven door Dr. Edith Eger. Een boek dat veel indruk op me heeft gemaakt. Ze vertelt over de gruwelijkheden die ze heeft ervaren en gezien. Was het haar schuld dat haar moeder naar de gaskamer ging? Hoe kon ze staande blijven terwijl ze voor Mengele moest dansen? Wat dreef haar bij de bevalling van haar eerste kind? Hoe bouw je je leven op als de oorlog voorbij is, maar je nog steeds niet veilig bent? Lijden overkomt ons allemaal, altijd anders, uniek voor ieder mens. Ze heeft haar leven ingericht vanuit de overtuiging dat je altijd een keuze hebt. “We zijn allemaal wel ergens slachtoffer van, maar het zijn onze gedachten die ons gevangen kunnen houden in ons lijden.” De wijze waarop ze hiermee omgaat is bewonderenswaardig en indrukwekkend.

Ze beschrijft in haar boek over haar ervaring in Auschwitz en vooral hoe zij met die ervaring het leven daarna vervolgens bij de lurven heeft gegrepen. Niet vanuit boosheid en verdriet, maar vanuit vergeving. Ze is op latere leeftijd klinisch psycholoog geworden, heeft gewerkt met mensen die zeer traumatische gebeurtenissen hebben meegemaakt. Soms met gevaar voor haar eigen leven. De moeilijkste stap voor haar was om zichzelf te vergeven, zichzelf te bevrijden. Niet door het te vergeten of weg te duwen, maar haar ervaringen te doorleven. “Als we onszelf niet toestaan om te rouwen om ons verdriet, onze wonden en teleurstellingen, zijn we ertoe verdoemd om ze telkens opnieuw te beleven. Je kunt vrijheid vinden in het accepteren wat er is gebeurd. Vrijheid betekent dat we de moed verzamelen om de gevangenis af te breken, steen voor steen.” 

“Er is wilskracht en keuze voor nodig om niet terug te vallen in de beperkende rollen waarvan we onterecht geloven dat ze ons veilig zullen houden en zullen beschermen”.

Ik kan blijven citeren, maar ik raad je aan om dit boek te lezen. We hebben allemaal een keuze. Ik kies ervoor om dit te delen. Omdat ik ervan overtuigd ben dat we veel meer van onze gedachten en verdriet, boosheid, angsten en geluk mogen delen, zodat we onze wonden kunnen helen. Omdat we allemaal menselijk zijn. Niet perfect en één geheel.